Hamile olduğumu öğrendikten sonra sürekli haftaları takip etmeye başladım ve her hafta bitiminde cok mutlu oldum. Daha önce hiç bir şeyi böyle sabırsızlıkla merakla heyecanla ve aşkla beklememiştim. Coğu hamile gibi gelişim videolarını izledim her hafta bitiminde  bazı forumlara üye oldum. Aynı ay doğum yapacak olan arkadaşlarla tanıştım sürekli sohbet ettik ne yemek lazım ne yememek ne  lazım ne kadar kilo aldın büyüdün hep seni konuştuk. Hamileliğin 6 ayı çalıştım ve zamanın nasıl geçtiğini anlamadım son 3 ayı da alışverişle geçirdim. Ne kadar cok malzeme lazımmış şaşırdım kaldım. Kıyafetinden tut arabası banyo malzemesi battaneyesi yok süsü püsü derken hamilelliği bitirdim.Bu doğumdan 3 gün önceki halim.

14 Şubat 2012

2012 yılı 14 Şubat sabahı kalktım her daim küçük sürprizler hazırlayan ben hiç bir hazırlığa girişmemiştim biraz pişmandım doğrusu , eşim küçük sürprizler hazırlamıştı sağolsun  (çikolata,çiçek vs) suçluluk hissemi daha da arttırdı..Evli olarak geçireceğimiz ilk sevgililer günüydü cok da önemsiz sayılmazdı. Ama içimde garip bir his vardı bugün bir sürpriz olucaktı ama nasıl ? Annelik iç güdüsü mü diyeyim tam emin olamadığım bir his bana eczaneden test almamı söyledi. Bir tane aldım eve geldim içinde hiç bir açıklama olmayan testi yaptım ama doğru mu yanlış mı emin olamadım bir çizgi belirgin diğeri silikti. Arkadasa sordum nasıl yapıldığını bi test daha aldım o da aynı cıktı. Sonra testle anlayamacağımı fark edip yakın bir tıp merkezine gittim. Kan alındı beklemeye başladım cok heyecanlıydım bir o kadarda korkuluydum çünkü hem yeni evli idim hem de kendimi daha çok küçük görüyodum. Çocuk için daha olgunlaşmam lazımdı. Sonucu beklediğim salon çocuk resimleri ile doluydu ilk yarım saat Allahım ne olur hamile olmayayım diye dua ettim resimlere baktıkça son yarım saatte ise ya hamile değilsem de üzülmeye başladım. Bir anda fark ettim ben hamile olmayı daha cok istediğimi. Sonuçlar cıktı hiç filmlerdeki gibi pozitif veya negatif yazmıyordu. Heyecan dorukta doktorun odasına girdim ve hamile olduğumu öğrendim ,başladım ağlamaya kadın üzüldüğümü sandı . Bense bu büyük mucizeye ağlıyodum anne olucaktım içimde bir canlı vardı daha öte bir duygu olabilir mi? Biri bana anne diyicekti. Eve geldim tabi yolda  dayanmayıp tüm arkadaşlarımı aradım haberi verdim. Sokakta bile bağırabilirdim ben anne olucam ahalli duyduk duymadık kalmasın diye o denli heyecanlandım. Kalbim kıpır kıpırdı sanki her bir hücrem ayrı hareket ediyordu ellim fark etmeden karnıma gidiyodu sanki dokundukça daha da yakın olucakmışız gibi geliyordu. Akşam yemeğe romantik bir yere gidicektik eşime orda garsondan ultrason kâğıdını gönderirim bu şekilde açıklar güzel bir sürpriz yaparım diye düşündüm. Fakat akşam onu görür görmez başladım ağlamaya ben hamileyim diye. Planımı bozdum ama dayanmadım o da çok şaşırdı ve cok sevindi. Ve maceramız başladı.

Hoşgeldin oğluşum